*  ۲تا جملۀ به درد بخور  *

ماه*عس*لو که میبینین

دیشب تو برنامۀ ماه*عس*ل دو تا جملۀ قشنگ گفته شد که حتمن شما هم شنیدین ،

اینجا مینویسمشون تا همیشه یادمون بمونه

مخصوصن شما دوستای گلم که یکی از یکی گل تر و موفق ترید :

با مردم مهربون باش ، با اونایی که بهت حسادت میکنند مهربونتر !

هر وقت احساس کردی زیاد بهت حسادت میشه ، اونقدر که دیگه میخان بکشنت ، بدون کارات داره درست پیش میره !

جالبه  ...

نه ؟

مواظبه خودتون باشید  

به امید دیدار

* من اومدم  *

سلام

نماز ، روزه ها و طاعات و عباداته همگی قبول

این چند وقته که به اینجا سر نزدم خاطرات زیادی اتفاق افتاد که اصلن حسش نبود بیام بنویسمشون !

مثله چادگون رفتنمون ( سه برادر به اتفاق خانومهای بسیار بسیار محترمشون و 2 عدد وروجک )

عقد دختر عمم

نامزدیه دختر عموم

عروسیه خاهر جاری دومیه که دقیقن شبه نامزدیه ما عقدش بود ( اونم به اتفاق آدم شوهراش اومده بود چادگون ، پلاژشون هم دقیقن پلاژ کناریه ما بود و جالبتر اینکه خوده خاهرها اینو نمیدونستن و موقعه تحویل گرفتنه ویلاها همو دیدن ! )

دیدار چند تن از دوستانه عزیزم ( کوثر و خاهرش ، الهه ، فرزانه ، مرضیه ، سی و سه پل )

و .....

از جمله اتفاقاته اخیر هم جشنه تولد یوسف بود ( پسر برادر شوهریه دوم ) ، که 2 سالشه

چهارشنبه شب بود به صرف افطار

ما براش پلاک طلا خریدیم به نامه یوسف

من از بین همه بچه ها یوسفو خیلی دوست دارم

نمیدونم چرا ...

شاید به خاطر اینه که از بچگی اسمه یوسف رو خیلی دوست داشتم

همیشه به مامانم میگفتم : اگه 1 روزی پسر داشتم اسمشو یوسف میزارم !!!

اما بعدش 2 بار خورد تو ذوقم :

اول با سریال یوسف پیامبر که همه جا رو یوسف بارون کرد و یه کوچولو از جذابیت و تازگیش در ذهنم کاسته شد

دوم باوجود همین یوسف کوچولوی خودمون که باعث شد برا همیشه این اسم رو از لیست اسامیه مورد علاقم حذف بنمایم

مامانجون همیشه سربه سرم میزاره و میگه :

آخرش یوسف یه روز دامادت میشه .... !!!، داماد از پسر عزیزتره!!!

منم میگم : وای ، ازدواج فامیلی ، عمرن !!!

ببینین ما کلن خانوادگی چه قدر زیاد آینده نگریم !

( الکترونیک ، آموزشکدۀ فنی شهرضا )

منکه شاخ درآوردم ، آخه اصلن انگار نه انگار که کنکور داشت ، لای کتاب رو تا یک هفته قبله کنکورش باز نکرد !!!!!

ولی خوب تست زده بود ، وروجکه من که حالا اینقده بزرگ شده که من شدم وروجکه اون !

خیاله من و همسری هم راحت شد

آخه من غصم شده بود اگه ما عروسی کنیم و محمد هم یه جای دور دانشگاه قبول بشه ، مامان بابا یهو تنها میشن

اما خوشبختانه این یکی رو دیگه خدا برام نخاست

دیگه چـــــــــــی

آهان ...

ماه رمضونیه منو یادتون نره ها

روزا خیلی طولانیه ، اولش خوب بود اما حالا این آخریا انگار یه کوچولو سخت شده واسم !

به هر حال التماس دعا خیلی خیلی

راستی 1 سوال مشورتی هم داشتم :

من و همسری مدتهاست سره این قضیه که برا عروسیمون ، جشن بگیریم یا بریم مکه ( البته اگه لیاقتشو داشته باشیم ) بحث میکنیم و به هیچ جا نمیرسیم

For S:=1 to 100000...0 do

{

1 روز هردومون میگیم بریم مکه

1 روز هردومون میگیم جشن بگیریم

فرداش نظر من عکس میشه

پس فرداش نظره اون عکس میشه

{

*البته با توجه به اینکه برا جشنه عقدمون اونقدر سرمون شولوغ بود که *هیچی* ازش نفهمیدیم و سرما هم خورده بودیم و زیاد حال نداشتیم .*

شما نظرتون چیه ؟

ما چیکار کنیم آیا ؟

کدوم به صلاحمان میباشد آیا ؟

* شما چندتا جاری دارید؟  *

من 2 تا " جاری " یا به قوله اصفهانیا " یاد " دارم که باهاشون رابطۀ نسبتن خوبی دارم !

ولی اخیرن موارد مشکوک و بدجنسیهای خاصی از جانبشون احساس شد که زین پس ترجیح میدهیم به ایشان اعتماد صد در صد که هیچ حتی ده درصد هم نداشته باشیم

من تصمیم گرفتم باهاشون بگم ... بخندم ... خودمونی باشم ...

اما همه چیز زندگیمو واسشون نریزم رو آب

البته اشتباه نشه ، خیلی دوستشون دارما ...

ولی به قول الهه : جاری آخرش جاریه ، مخصوصن اصفهانیش !

بگذریم...

امروز داشتم وبگردی میکردم که یه شعر غمگینانه خوشگل پیدا کردم

یاده قدیما افتادم که تو همین وبلاگ شعرای قشنگ قشنگ مینوشتم

حالا بازم میخام از همون شعرا بنویسم

شاد و غمگینش مهم نیست ...

فقط قشنگ باشه و دلنشین و خوشم بیاد :

***

به تو و عشق تو ایمان دارم

من اگر روح پریشان دارم

من اگر غصه هزاران دارم

گله از بازی دوران دارم

دل گریان لب خندان دارم

به تو و عشق تو ایمان دارم

در غمستان نفسگیر اگر نفسم میگیرد

آرزو در دل من متولد نشده می میرد

یا اگر دست زمان در ازای هر نفس جان مرا میگیرد

دل گریان لب خندان دارم

به تو و عشق تو ایمان دارم

من اگر پشت خودم پنهانم

من اگر خسته ترین انسانم

به وفای همه بی ایمانم

دل گریان لب خندان دارم

به تو و عشق تو ایمان دارم

 ***

راستی قراره یکی منو از بیکاری در بیاره !

!

!

!

...

اوستامون یه پروژه کاری بهم سفارش داده

قراره فعلن یه طرح اولیه بهش بدم

نمیدونم قبول کنم یا نه ...

اصلن حس و حاله برنامه نویسی و اینا رو فعلن ندارم

اگه بخوام بشینم پاش خونه نشین میشم

چی کار کنم اونوقت آیا ؟

*  بالاخره فارغ التحصیل میشویم  *

ترم 3 که بودم خودمو به آب و آتیش زدم که ترم 4 راحت باشم

هر روز کلاس داشتم

ترم 4 فقط 2 تا کلاس داشتم : انقلاب و شبیه سازی ، 2 روز در هفته

به اضافۀ کارآموزی و پروژه که برای ارائه و تحویلشون تا قبل عید بهم مهلت داده بودند

گزارش کارآموزی رو به زور تحویل دادم و یک عدد 20 هم دریافت نمودم

ولی هرچی سعی کردم نتونستم پروژه رو تحویل بدم

تا دیروز ...

دیروز بالاخره با چندین ساعت علافی در دانشگاه موفق شدم پروژه پایانی ام را ارائه دهم

استاد خیلی خوشش اومد و نمرۀ کامل رو بهم داد!

تا آقای داور چی تشخیص بدن و چی صلاح بدونن

گویا استاد مناسبی جهته امر داوری تعیین ننموده ام و ممکن است به شدت دردسر آفرین باشند ایشون .

یک وقت میبینی که تو کارنامه ات یه 0 کله گنده در جلوی عنوان درس پروژه پدیدار میشود و هرچه قدر حرص میخوری هیچ فایده ای ندارد .

چرا ؟

چون استاد راهنما و استاد داور شانس ما با هم میانۀ چندان خوب و خوشی ندارند و ممکن است تلافیش را سره ما درآورند.

* البته همینکه استاد وقتی سایت رو میدید تحسین میکرد و با اطمینان 20 رو گذاشت تو لیست و گفت تا به حال پروژه ای به این سنگینی اونم یه نفری نداشتیم برام بسه *

انگار یک جریمۀ نه چندان سبک هم به خاطره 1 ماه تاخیر باید پیاده شوم

که نمیدونم از جیب مبارکه پدر باید پیاده شدم یا همسر !

یا هر دو ... !

قرار است استاد لطف نموده و وساطت بنمایند

امید است به موفقیت ختم به خیر بشود

خاهشا شما نیز دعا معا بنمائید